تبلیغات
مدیریت کارآمد - درباره تعارض و تضاد سازمانی
 
مدیریت کارآمد
کارایی و اثربخشی
درباره وبلاگ


حمیدمظاهری راد فعالترین وبلاگ نویس تبریزی با یکصد وب سایت در زمینه های مدیریتی سیاسی ادبی فرهنگی هنری ورزشی علمی اجتماعی تاریخی عرفانی گردشگری و...

مدیر وبلاگ : حمید مظاهری راد
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

هركس در هر محیطی كه زندگی می كند، باید بتواند با آن سازگار شود. ناسازگاری فرد با محیط زندگی، درنهایت به نابودی او منجر می شود. سازگاری با محیط زندگی، زمانی امكان پذیر می شود كه عوامل مؤثر موجود در محیط، نظم داشته و فرد بتواند رفتار خود را با آن تطبیق دهد اما می دانیم كه نظم طبیعت و اجتماع همواره ثابت نمی ماند و در طول عمر یك فرد، بارها دستخوش تغییرات می شود و این تغییرات معمولاً از پیش، قابل پیش بینی نیست تا شخص بتواند رفتار خود را با آن تطبیق دهد.

 

زندگی اجتماعی، سازمانی و فردی همواره با نیروها و كشش های متضادی همراه بوده است. در سطح اجتماع، از یك طرف با نیاز به تغییر و تحول روبه رو هستیم و از سوی دیگر، حفظ و ثبات اجتماعی را هدفی مطلوب می دانیم و در برابر تغییرات اجتماعی، مقاومت می كنیم (تضاد اجتماعی). در سطح سازمان، تضاد بین مدیریت و كاركنان جلوه گرست (تضاد سازمانی). در سطح زندگی شخصی، تضاد رایج و همیشگی بین زن و شوهر را می توان جست وجو كرد (تضاد فردی).

 

تعارض بین گروه های سازمانی:

 

تعارض بین دو گروه، هنگامی پدیدار می گردد كه یك گروه نسبت به سایر گروه ها در موقعیت، وضعیت یا موضع بهتری قرارگیرد. به طور کلی، تعارض به معنی این ست كه گروه ها به صورت مستقیم رودرروی هم قرارگیرند، با هم برخورد، تضاد و اختلاف نظر پیدا كنند و در دو موضع مخالف قرار گیرند. تعارض، مشابه رقابت است اما با شدت بیش تری؛ رقابت یعنی چشم و هم چشمی بین دو گروه در دست یابی به یك هدف ممتاز یا ارزشمند، درحالی كه در تعریف واژه ی تعارض، چنین فرض می شود كه یك گروه، مستقیماً مانع این می شود كه گروه دیگر به هدف خود برسد.

انواع تعارض های سازمانی:

الف) تعارض درون فردی: تعارضی ست كه در درون فرد رخ می دهد و حالتی ست كه نقش مورد انتظار افراد با ارزش ها و عقاید پسندیده ی آنان برابر نباشد.

ب) تعارض میان افراد: تعارضی ست كه بین دو شخص یا بیش تر بر سر موضوعات مختلف به وجود می آید. یكی از دلایل مهم این تعارض، اهداف و روش هایی ست كه افراد دنبال می كنند. در این نوع تعارض، افراد دارای خصوصیات و طرز تلقی های متفاوت، دارای نظرهای مختلفی هستند كه با اهداف و نظرات دیگران در تناقض است. اگر این تعارض به خوبی اداره نشود، می تواند از هر كوششی جهت رسیدن به اهداف مؤثر سازمان و گروه جلوگیری كند.

ج) تعارض میان اشخاص و گروه ها: اشخاصی كه اهداف، ارزش ها و راهی كه گروه تعقیب می كند، مورد قبول شان نباشد و آن را نپذیرند، به حال تعارض با گروه درخواهند آمد. این تضاد ممكن است بین مدیر و كاركنان او به عنوان گروه ایجاد شود و یا بین رهبر گروه و دیگر اعضا.

علل بروز تعارض در سازمان:

تعارض می تواند حاصل هرگونه عدم توافق در درون و بین افراد گروه و سازمان باشد، بنابراین به وجودآورنده ی آن، دامنه ای وسیع دارد كه به تعدادی از مهم ترین آن ها اشاره می شود:

- تفاوت های ادراكی (تفاوت در ادراك و شناخت): اگر مدیری شخصیت و نیازهای افراد زیردست خود را درك نكند و یا برداشت نادرستی از نوع و سطح نیاز آنان داشته باشد، تعارض به وجود می آید. ممكن است نیازهای اجتماعی یا روانی زیردستان، از شدت و قوت بیش تری برخوردار باشد و مدیر فكر كند كه مشكل اساسی كارمندانش، نیازهای مادی یا فیزیولوژیكی است. اگر دستور واحدی از سیستم مركزی به تمام دوایر تابع، ارسال شده باشد اما برخی واحدها درك نادرستی از آن دستور داشته باشند، بین واحدها تعارض به وجود می آید.

- منابع محدود و مشترك (تخصیص منابع محدود): وقتی عده ای از انسان ها همگی ناچار به استفاده از منابع محدود باشند، زمینه های بروز تعارض زیادتر می شود. تعصب شخصی برتری، افزون طلبی و عدم توجه به واقعیات، پیدایش پدیده ی تعارض را تسهیل می كند. از آن جا كه منابع حیاتی افراد و سازمان ها دچار كمبود و محدودیت می شود، خواه ناخواه برخی باید از سهم كم تری برخوردار باشند و چون اعمال عدالت و مساوات واقعی، غیرممكن است یا به عمد رعایت نمی شود، تعارض به وجود می آید.

- تفاوت در شخصیت، تربیت و سبك افراد: شخصیت افراد بر پیدایش تعارض تأثیر دارد. درصورت بروز اختلاف، برخی افراد از طریق اجتناب و دوری از تعارض، عده ای با مصالحه، برخی با رقابت و همین طور گروهی با اشكال دیگر حل تعارض، با آن برخورد می كنند. برخی از افراد، مجادله گر و مباحثه كننده هستند. آنان از تعارض استقبال می كنند و آن را دوست دارند. افراد خودكامه ممكن است تا حد جنگ پیش بروند و چنان چه احساس بی ارزشی و بی احترامی كنند، خشمگین می شوند. آنان با نظارت مستقیم و كنترل شدید زیردستان، سبب بروز تعارض می شوند.

- تغییر اجتماعی و سازمانی: انسان در مقابل هر تغییری كه بخواهد عادت، ادراك و نگرش های او را برهم بزند، مقاومت می كند. مقاومت در برابر تغییر، حاصل احساس تعارض بین وضع موجود و وضع تغییر شكل یافته می باشد. كسی كه نسبت به اولویت ها، هدف ها و مقاصد سازمانی مردد است، نمی تواند همه ی مسائل را به سادگی بپذیرد. علت اساسی این امر، تعارضی ست كه بین فرد و اهداف، ساختار و رهبری سازمان یا عامل تغییر وجود دارد. تغییر روش و سبك مدیریت نیز می تواند عامل بروز تعارض و پدیدآمدن مقاومت گردد.

- ابهام در حیطه ی مسؤولیت ها: نبودن شرح دقیق وظایف و شغل و صدور دستورات مبهم و ناكافی از سوی مدیران، منجر به ابهام شغل می شود. وقتی ابهام در شغل وجود داشته باشد، تداخل مسؤولیت ها به وجود می آید؛ به طوری كه دو نفر یا دو گروه تصور می كنند كه كاری، وظیفه ی هر دو است یا وظیفه ی هیچ كدام نیست؛ بنابراین وجود ابهام در شغل و وظایف، زمینه و محیط مناسبی را برای بروز تعارض ایجاد می كند.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

       نظرات
شنبه 15 آبان 1389
حمید مظاهری راد
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر